جرم ماشروم

موضوع مجازات و جرم ماشروم به دلیل ماهیت روان‌گردان این ماده و برداشت‌های نادرست درباره قانونی بودن آن، ابهام‌های زیادی برای افراد ایجاد کرده است. بسیاری تصور می‌کنند ماشروم در مقایسه با سایر مواد مخدر حساسیت کم‌تری دارد؛ در حالی که قانون با معیارهای مشخص برای نگهداری، حمل و مصرف آن واکنش کیفری تعیین کرده است. آشنایی با مبانی قانونی این جرم، رویکرد قانون‌گذار نسبت به ماشروم و آثار حقوقی آن را نشان می‌دهد.

از این‌رو در این صفحه تلاش کرده‌ایم مهم‌ترین نکات مربوط به مجازات ماشروم را بررسی کنیم. از تعریف جایگاه قانونی ماشروم و نحوه تطبیق آن با قانون مبارزه با مواد مخدر شروع می‌کنیم، سپس میزان جرم بر اساس مقدار ماده و مجازات نگهداری آن را به تفکیک توضیح می‌دهیم. در ادامه هم به تفاوت مجازات‌ها و آثار هر میزان می‌پردازیم. پس اگر می‌خواهید بدانید قانون در هر وضعیت چه تصمیمی می‌گیرد، ادامه این محتوا را دنبال کنید.

موسی الرضا میر وکیل پایه یک دادگستری
وکالت و مشاوره تخصصی در دعاوی کیفری
شماره تماس جهت تعیین وقت مشاوره

جرم ماشروم در قانون ایران چیست؟

ماشروم یا مجیک ماشروم، نوعی قارچ روان‌گردان است که به طور طبیعی در برخی مناطق رشد می‌کند و حاوی ماده مؤثری به نام سیلوسایبین است. مصرف ماشروم موجب تغییر در ادراک، احساسات، تمرکز، درک زمان و مکان و در برخی موارد بروز توهم‌های دیداری و شنیداری می‌شود. همین آثار روانی سبب شده که ماشروم صرفاً به عنوان یک قارچ طبیعی تلقی نشود و در نظام حقوقی، ماهیتی نزدیک به مواد مخدر و روان‌گردان پیدا کند.

جرم ماشروم در قانون ایران به صورت صریح و با ذکر نام این ماده تعریف نشده، اما این موضوع به معنای خارج بودن آن از شمول قوانین کیفری نیست. بر اساس رویه موجود، ماشروم به دلیل دارا بودن ترکیبات روان‌گردان، ممکن است در دسته مواد روان‌گردان صنعتی غیردارویی قرار گیرد.

در بررسی جرم ماشروم، ماده ۸ قانون مبارزه با مواد مخدر نقش محوری دارد. این ماده قانونی تمامی اعمال مرتبط با مواد روان‌گردان صنعتی غیردارویی را جرم‌انگاری کرده است.

بر همین اساس در صورتی که قاضی تشخیص دهد ترکیبات ماشروم از نظر ماهیت و آثار روانی با موادی مانند ال‌اس‌دی یا اکستازی شباهت دارد، امکان اعمال ماده ۸ وجود خواهد داشت.

میزان ماده، نحوه بسته‌بندی، قصد نگهداری یا فروش و سابقه متهم از عوامل تعیین‌کننده در تصمیم دادگاه به شمار می‌آیند. به همین دلیل در برخی پرونده‌ها ممکن است ماشروم مشمول عنوان مجرمانه قرار گیرد و در برخی دیگر، جرم تلقی نشود.

آیا مصرف ماشروم جرم است؟ بررسی قانون

مصرف ماشروم در قوانین ایران به صورت مستقل و صریح جرم‌انگاری نشده، اما این به معنای نبود مسئولیت کیفری در همه موارد نیست. زمانی که مصرف با نگهداری، حمل یا تهیه ماشروم همراه باشد، موضوع می‌تواند تحت شمول ماده ۸ قانون مبارزه با مواد مخدر بررسی شود. در چنین شرایطی، دادگاه به جای تمرکز صرف بر مصرف به رفتارهای مرتبط با ماده روان‌گردان توجه می‌کند و همین مسئله می‌تواند زمینه تعقیب کیفری را فراهم کند.

از سوی دیگر اگر مصرف ماشروم منجر به احراز نگهداری، تولید یا توزیع شود، قاضی می‌تواند با استناد به ماده ۸، رفتار فرد را در قالب جرایم مربوط به مواد روان‌گردان تحلیل کند.

همچنین در مواردی که مصرف همراه با کشت خانگی یا نگهداری مقادیر قابل توجه باشد، امکان اعمال مجازات‌هایی مانند حبس، جزای نقدی یا حتی شلاق وجود دارد. بنابراین هرچند مصرف به تنهایی عنوان مجرمانه مشخصی ندارد، اما در عمل می‌تواند منشأ مسئولیت کیفری شود.

مجازات نگهداری ماشروم طبق قانون مواد مخدر

مجازات نگهداری ماشروم در قانون مواد مخدر در صورت تطبیق آن با مواد روان‌گردان صنعتی، ماده ۸ این قانون است. در این حالت، دادگاه با توجه به میزان ماشروم، شرایط نگهداری و سابقه کیفری متهم تصمیم‌گیری می‌کند.

نگهداری ساده ممکن است منجر به مجازات‌های سبک‌تر شود، اما افزایش مقدار یا وجود قرائن فروش، وضعیت پرونده را به شکل قابل توجهی تغییر می‌دهد. بر اساس چارچوب ماده ۸ قانون اصلاح مبارزه با مواد مخدر، مجازات نگهداری ماشروم به قرار زیر است:

  1. نگهداری کم‌تر از ۱ گرم ماشروم: جزای نقدی تا ۵ میلیون ریال و تا ۵۰ ضربه شلاق. معمولاً این میزان حبس ندارد؛ مگر در صورت تکرار جرم.
  2. نگهداری ۱ تا ۴ گرم ماشروم: علاوه‌بر جزای نقدی ۵ تا ۱۵ میلیون ریال، ۱۰ تا ۷۴ ضربه شلاق و تا ۳ سال حبس در پی دارد.
  3. نگهداری ۴ تا ۱۰۰ گرم ماشروم: مجازات شامل ۱۵ تا ۶۰ میلیون ریال جزای نقدی، ۴۰ تا ۷۴ ضربه شلاق و ۲ تا ۵ سال حبس است.
  4. نگهداری بیش از ۱۰۰ گرم ماشروم: ۶۰ تا ۲۰۰ میلیون ریال جریمه نقدی، تا ۵ سال حبس و ۵۰ تا ۷۴ ضربه شلاق. همچنین برای مقادیر کلان، حبس ابد یا اعدام نیز در نظر گرفته شده است.

جرم خرید و فروش ماشروم

خرید و فروش ماشروم در نظام حقوقی ایران صرفاً یک رفتار ساده تلقی نمی‌شود و به دلیل ماهیت روان‌گردان این ماده در زمره جرایم سنگین مواد مخدر قرار می‌گیرد. مطابق ماده ۸ قانون مبارزه با مواد مخدر، هرگونه خرید یا فروش مواد روان‌گردان غیردارویی جرم‌انگاری شده است.

در این چارچوب، فروشنده حتی در مقادیر کم نیز با فرض قصد توزیع با مجازات شدیدتری نسبت به مصرف‌کننده یا نگهدارنده مواجه می‌شود. دادگاه در رسیدگی به این جرم به نحوه بسته‌بندی، دفعات فروش، ارتباط با شبکه توزیع و سابقه متهم توجه ویژه دارد و همین عوامل می‌تواند موجب تشدید مجازات شود.

در صورتی که خرید و فروش ماشروم در مقادیر بالا یا به شکل سازمان‌یافته انجام شود، مجازات‌ها به مراتب سنگین‌تر خواهد بود. طبق رویه قضایی مستند به ماده ۸، خرید و فروش عمده می‌تواند حبس‌های طولانی‌مدت، جزای نقدی سنگین و در موارد خاص حتی حبس ابد یا اعدام را در پی داشته باشد. همچنین اگر فروش با حمل، نگهداری گسترده یا قاچاق همراه باشد، قاضی می‌تواند بالاترین حد مجازات قانونی را اعمال کند.

تفاوت جرم ماشروم با سایر مواد مخدر

تفاوت جرم ماشروم با سایر مواد مخدر در درجه نخست به ماهیت این ماده بازمی‌گردد. ماشروم منشأ طبیعی دارد و خلاف موادی مانند شیشه یا هروئین به صورت صنعتی تولید نمی‌شود، اما این تفاوت منشأ، تأثیری در نگاه کیفری قانون‌گذار ندارد.

معیار اصلی در قانون مبارزه با مواد مخدر، اثر روان‌گردان و ایجاد اختلال در سلامت روان فرد و جامعه است. به همین دلیل ماشروم علی‌رغم طبیعی بودن در عمل در کنار مواد روان‌گردان صنعتی قرار می‌گیرد. دادگاه‌ها در رسیدگی، بیشتر به نتیجه مصرف توجه می‌کنند تا شیوه تولید ماده.

از منظر مجازات نیز تفاوت‌هایی میان ماشروم و برخی مواد مخدر سنتی دیده می‌شود. در بسیاری از پرونده‌ها، مجازات ماشروم با مواد بسیار سنگینی مانند هروئین یا کوکائین هم‌تراز تلقی نمی‌شود؛ مگر آنکه مقدار زیاد یا قصد توزیع گسترده احراز شود. با این حال ماده ۸ قانون مبارزه با مواد مخدر به قاضی اختیار داده که در صورت تشخیص روان‌گردان بودن ماده، مجازات‌هایی تا حد حبس ابد یا اعدام اعمال کند.

مجازات حمل ماشروم

حمل ماشروم در حقوق کیفری از نگهداری ساده خطرناک‌تر تلقی می‌شود؛ زیرا حمل معمولاً قرینه‌ای بر جابه‌جایی و احتمال توزیع است. بر اساس ماده ۸ قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر، اگر حمل ماشروم بدون قصد فروش و در مقدار محدود باشد، مجازات می‌تواند مشابه نگهداری تعیین شود.

اما در صورتی که حمل در بسته‌بندی‌های خاص یا مقادیر بالاتر صورت گیرد، دادگاه آن را نشانه قصد عرضه تلقی می‌کند. در این حالت، مجازات می‌تواند شامل حبس از ۲ تا ۱۵ سال، جزای نقدی سنگین و شلاق باشد.

علاوه‌بر این در شرایطی که متهم سابقه‌دار باشد، امکان اعمال حبس‌های طولانی‌تر یا حبس ابد و مصادره اموال نیز وجود دارد. همچنین چنانچه حمل ماشروم به صورت سازمان‌یافته یا همراه با عبور از مرزهای کشور انجام شود، عنوان قاچاق مواد مخدر بر آن صدق می‌کند.

در قاچاق عمده، مجازات‌هایی مانند حبس ابد و در موارد خاص اعدام پیش‌بینی شده است. کلیه وسایل نقلیه و اموالی که در ارتکاب جرم نقش داشته‌اند هم ضبط می‌شوند.

جرم ماشروم در قانون مبارزه با مواد مخدر

جرم‌انگاری ماشروم در قانون مبارزه با مواد مخدر به صورت مستقیم و با ذکر نام این ماده انجام نشده، اما ماده ۸ قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر، چارچوب برخورد با آن را مشخص کرده است. این ماده تمامی مواد روان‌گردان غیردارویی را مشمول مقررات کیفری می‌داند.

با توجه به اثرات سیلوسایبین بر سیستم عصبی، رویه قضایی ماشروم را در همین دسته قرار داده است. به همین دلیل هرگونه تولید، نگهداری، حمل، خرید یا فروش آن می‌تواند عنوان مجرمانه داشته باشد.

در واقع دست قاضی برای تطبیق مصادیق جدید مواد روان‌گردان باز گذاشته شده است. به استناد همین ماده، نبود نام ماشروم در فهرست مواد مخدر مانع تعقیب کیفری نیست. دادگاه با جلب نظر کارشناسی و پزشکی قانونی، روان‌گردان بودن ماده را احراز و سپس مجازات را تعیین می‌کند.

این شیوه جرم‌انگاری، باعث شده که ماشروم از نظر عملی تفاوت چندانی با مواد مخدر شناخته‌شده نداشته باشد و مشمول همان ضمانت اجراهای سنگین شود.

میزان مجازات ماشروم بر اساس مقدار و نوع ماده

میزان جرم ماشروم در نظام کیفری به طور مستقیم با مقدار ماده مکشوفه و نوع رفتار مرتکب ارتباط دارد. قانون‌گذار در برخورد با این ماده، مقدار را مبنای تشدید یا تخفیف مجازات قرار داده است.

هرچه مقدار ماشروم بیشتر باشد، فرض خطر اجتماعی و احتمال توزیع گسترده تقویت می‌شود و به همین دلیل، دامنه مجازات‌ها از جزای نقدی و شلاق تا حبس‌های طولانی و حتی اعدام گسترش می‌یابد. در این بخش میزان مجازات ماشروم را بر اساس مقدار مواد مکشوفه تشریح می‌کنیم:

  1. کم‌تر از ۱ گرم: در صورت نگهداری یا حمل کم‌تر از ۱ گرم ماشروم، مرتکب به جزای نقدی تا ۵ میلیون ریال و حداکثر ۵۰ ضربه شلاق محکوم می‌شود. برای این مقدار، حبس در نظر گرفته نمی‌شود؛ مگر در صورت تکرار جرم یا وجود سابقه مؤثر کیفری.
  2. ۱ تا ۴ گرم: نگهداری یا حمل ۱ تا ۴ گرم ماشروم می‌تواند جزای نقدی از ۵ تا ۱۵ میلیون ریال، ۱۰ تا ۷۴ ضربه شلاق و در صورت تشخیص قاضی، حبس تا ۳ سال دارد. میزان دقیق مجازات به اوضاع پرونده و سابقه متهم بستگی دارد.
  3. ۴ تا ۱۰۰ گرم: در بازه ۴ تا ۱۰۰ گرم، قانون‌گذار رفتار را پرخطر تلقی کرده است. مجازات این مقدار شامل ۲ تا ۵ سال حبس تعزیری، جزای نقدی از ۱۵ تا ۶۰ میلیون ریال و ۴۰ تا ۷۴ ضربه شلاق است.
  4. بیشتر از ۱۰۰ گرم: نگهداری یا حمل بیش از ۱۰۰ گرم ماشروم از مصادیق بسیار سنگین جرم مواد مخدر محسوب می‌شود. مرتکب به جزای نقدی از ۶۰ تا ۲۰۰ میلیون ریال به‌علاوه ۲ میلیون ریال به ازای هر گرم مازاد، ۵۰ تا ۷۴ ضربه شلاق و حبس ابد یا اعدام محکوم می‌شود که تعیین آن به تشخیص دادگاه و شرایط پرونده وابسته است.

نقش وکیل کیفری در پرونده‌های مربوط به جرم ماشروم

نقش بهترین وکیل کیفری در پرونده‌های ماشروم بسیار کلیدی است؛ زیرا این جرایم غالباً بر پایه تفسیر ماده ۸ قانون مبارزه با مواد مخدر رسیدگی می‌شوند. وکیل می‌تواند با بررسی دقیق گزارش ضابطان، نحوه کشف، وزن‌کشی و آزمایش ماده، ایرادات شکلی و ماهوی پرونده را شناسایی کند. در بسیاری از پرونده‌ها، همین ایرادات موجب کاهش عنوان اتهامی یا تخفیف مجازات می‌شود.

از طرفی بهترین وکیل مواد مخدر می‌تواند با استناد به فقدان سابقه کیفری، همکاری متهم، یا عدم قصد فروش از امکان ارفاقی مانند تخفیف، تعلیق یا تبدیل مجازات استفاده کند. در پرونده‌هایی که میزان ماده کم است، نقش مشاوره حقوقی وکیل در جلوگیری از صدور حکم حبس بسیار پررنگ می‌شود. همچنین در موارد سنگین‌تر، دفاع صحیح می‌تواند مانع اعمال حداکثر مجازات قانونی شود.

سخن پایانی

در نهایت قانون‌گذار نسبت به جرم ماشروم رویکردی کاملاً سخت‌گیرانه دارد و میزان ماده، نقش تعیین‌کننده‌ای در نوع و شدت مجازات ایفا می‌کند. نگهداری مقادیر اندک نیز بدون پاسخ کیفری باقی نمی‌ماند و با افزایش مقدار، مجازات‌ها به سمت حبس‌های طولانی و مجازات‌های سنگین‌تر سوق پیدا می‌کند.

در این صفحه به بررسی جایگاه قانونی ماشروم، میزان جرم بر اساس مقدار، مجازات نگهداری و تفاوت واکنش کیفری در مقادیر مختلف پرداختیم. نکته مهم این است که در پرونده‌های مرتبط با مواد روان‌گردان، جزئیاتی مانند مقدار دقیق، نحوه کشف و سابقه متهم، تأثیر قابل توجهی در سرنوشت پرونده دارد. اگر با چنین مسئله‌ای مواجه شدید، دریافت راهنمایی تخصصی، مسیر درست‌تری پیش روی شما قرار می‌دهد.

سوالات متداول

  1. آیا طبیعی بودن ماشروم می‌تواند مانع محکومیت کیفری شود؟
    خیر؛ در حقوق کیفری طبیعی یا مصنوعی بودن ماده تأثیری در اصل جرم‌انگاری ندارد. معیار اصلی، اثر روان‌گردان و قابلیت ایجاد اختلال در سلامت عمومی است. طبق ماده ۸ قانون مبارزه با مواد مخدر، هر ماده‌ای که چنین اثری داشته باشد می‌تواند مشمول مجازات شود. بنابراین استناد به طبیعی بودن ماشروم، دفاع مؤثری محسوب نمی‌شود.
  2. آیا امکان تبدیل مجازات حبس ماشروم به جزای نقدی وجود دارد؟
    در بسیاری از پرونده‌ها بله. طبق رویه قضایی و اصلاحات قانون مبارزه با مواد مخدر در صورتی که مقدار ماده کم باشد، متهم سابقه نداشته باشد و قصد فروش احراز نشود، دادگاه می‌تواند حبس را به جزای نقدی یا شلاق تبدیل کند. این موضوع به تشخیص قاضی و کیفیت دفاع بستگی دارد.

ارائه خدمات مشاوره حقوقی با تعیین وقت قبلی

شبکه های اجتماعی :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ارائه خدمات مشاوره حقوقی با تعیین وقت قبلی

شبکه های اجتماعی :

جدیدترین مقالات

مشاوره تخصصی حقوقی

در دعاوی حقوقی ، کیفری ، ملکی ، تجاری ، ایرانیان خارج کشور و خانواده